Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

24 Αυγ 2017

Κωνστάνς Δημά, Βρέχει απουσία

στις παρυφές της χαραυγής
οι κινήσεις της
τρυπάνε
τον τοίχο της κούρασης

εκείνη ικετεύει
την παρουσία
διερευνώντας
τη σάρκα των σύννεφων

βρέχει απουσία
στο αρχιπέλαγος των βροχών

ελπίζει
το ανέλπιστο

κάτω απ’ τη βαριά προβιά της πλήξης

23 Αυγ 2017

Γλυκερία - Η νύχτα μυρίζει γιασεμί


                
Στίχοι: Σαράντης Αλιβιζάτος
Μουσική: Μάριος Τόκας
                         Θέμης Αδαμαντίδης                      

Ένας κόσμος τραγούδια,
ένα δάσος "σ’ αγαπώ"
μες στα μάτια σου παίζουνε κρυφτό.
Έχεις μπει στη ζωή μου
την καρδιά μου να πονάς
κι απ’ το γέλιο στο δάκρυ με γυρνάς.
Να σε πάρω δικιά μου με έναν έρωτα τρελό
φουρτουνιάζει κι απόψε το μυαλό!
Το φεγγάρι αλήτης σού χαϊδεύει το κορμί
κι η νύχτα μυρίζει γιασεμί.

Τώρα τι να σου πω;
Φταίω, που σ’ αγαπώ!
Τ’ άστρα χίλιοι καημοί
κι η νύχτα μυρίζει γιασεμί.

Ταξιδεύω μαζί σου κι ειν’ οι σκέψεις μου κρυφές,
μα ταξίδι δεν κάναμε ποτές.
Να σε κάνω δικιά μου σε φωνάζω τις βραδιές,
μα δεν ήρθες και σήμερα και χθες.
Είμαι μόνος κι απόψε μέσα σε όνειρα φωτιά,
η αγκαλιά σου για μενα ξενητιά.
Το φεγγάρι αλήτης σού χαϊδεύει το κορμί
κι η νύχτα μυρίζει γιασεμί..

Τώρα τι να σου πω;
Φταίω, που σ’ αγαπώ!
Τ’ άστρα χίλιοι καημοί
κι η νύχτα μυρίζει γιασεμί.

22 Αυγ 2017

Προκεχωρημένο φυλάκιο

Γεννήθηκα το 1912. Μπορεί και να ήταν το 1914. Όχι, το 1913 ήταν. Ο πατέρας μου πέθανε πριν γεννηθώ κι εγώ πήρα το όνομά του. Μια μέρα του 1924… Όχι δεν ήταν το 1924. Ούτε το 1922. Πρέπει να ήταν το 1923. Το 1923 λοιπόν ήρθε στο σπίτι ένας άντρας με στολή και μας είπε ότι σε λίγο καιρό έπρπε να μαζέψουμε τα πράγματά μας, όσα δηλαδή μπορούσαμε να πάρουμε μαζί μας, και να φύγουμε. Για να διασφαλιστεί, λέει, η ειρήνη και η ευημερία της ανθρωπότητας έπρεπε δυο εκατομμύρια άνθρωποι να ξεριζωθούν απ’ τη γη που έζησαν αυτοί και οι πρόγονοί τους για αιώνες. Δεν μπορούσαμε να επιλέξουμε πού θα πάμε. Έτσι, καταλήξαμε εδώ. Τυχαία. Στην αρχή μέναμε σε μια σκηνή μαζί με δυο άλλες οικογένειες. Μετά μας παραχώρησαν ένα οικόπεδο και χτίσαμε ένα σπίτι. 

Η συνέχεια εδώ

21 Αυγ 2017

ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΠΥΡΟΣ, ΝΑΝΣΙ, ΕΚΔΟΣΕΙς ΠΑΤΑΚΗ

Υποτίθεται πως όλα πρέπει να πάνε καλά, τώρα που ο λευκός ιππότης έσωσε την πριγκίπισσα Νάνσι οπό τον τρομερό δράκο. Έτσι δεν είναι; Ο ιππότης σώζει την πριγκίπισσα, την παντρεύεται μ' έναν μεγαλειώδη γάμο, παίρνει το μισό βασίλειο και όλοι ζουν καλά κι εμείς καλύτερα...
Όμως καιρός να σταματήσουν αυτές οι σαχλαμάρες. Γιατί η Νάνσι δε θέλει να παντρευτεί ιππότη. Γιατί ο δράκος έχει συνεχίσει τις απαγωγές. Γιατί υπάρχει κι ένας κόκκινος ιππότης. Κι ένας κηπουρός. Γιατί ο μεγαλειώδης γάμος δεν μπορεί να είναι μεγαλειώδης παρά μόνο αν είναι... ροκ.


Παραδοσιακά υλικά, ριγμένα στις σελίδες με μια μαεστρία που αντιστρέφει δεδομένα, μετατρέπει το παλιό σε καινούριο και φέρνει με απολαυστικό χιούμορ στο προσκήνιο τις απλές ανάγκες απλών νεαρών, μεσήλικων, δρακοκυνηγών και απατεώνων...

20 Αυγ 2017

Γένεση και αποθέωση, Γιώργος Ελ. Βιττωράκης

Χθες η βροχή
επότισε
το γόνιμο το έδαφος
και το πρωί
φυτρώσανε
δύο άσπροι κρίνοι.
Η οπτασία
μέσα σ΄ανεμοστρόβιλο
ήρθε και άρπαξε
τα άνθη
κι εξαφανίστηκε
στους άυλους αιθέρες

(Από το βιβλίο Φως, σκοτάδι, ουράνιο τόξο, εκδόσεις Γκοβόστη)

19 Αυγ 2017

Μητρική φροντίδα D.W. Winniccott

της Κυβέλου Ευαγγελίας

Η ψυχική υγεία κάθε παιδιού καθορίζεται κατά την ενασχόληση και φροντίδα του βρέφους από την μητέρα του(Winniccott, 1971).
Η κατάσταση της πρωταρχικής μητρικής φροντίδας στο στάδιο της απόλυτης εξάρτησης περιλαμβάνει σημαντικές λειτουργίες, με τις οποίες η μητέρα διασφαλίζει την αίσθηση της απόλυτης συνέχειας της υπόστασης του βρέφους και τη σταδιακή εισαγωγή του στον κόσμο των αντικειμενοτρόπων σχέσεων.

Η πρωταρχική μητρική ενασχόληση περιγράφει μια μητέρα «αφιερωμένη» στη φροντίδα του βρέφους της, το οποίο στην αρχή φαίνεται σαν να αποτελεί μέρος του εαυτού της. Η μητέρα κατά την χρονική περίοδο της απόλυτης εξάρτησης, καλείται να εκδηλώσει μια υψηλού βαθμού προσαρμογή στις ανάγκες του βρέφους, τις οποίες «γνωρίζει» μέσω της δυνατότητας της να ταυτιστεί μαζί του, χρησιμοποιώντας τις δικές της εμπειρίες ως μωρό. Ταυτόχρονα εξασφαλίζει ένα πλαίσιο ώστε να αρχίσουν να ξεδιπλώνονται οι αναπτυξιακές τάσεις του βρέφους και αυτό να βιώνει αυθόρμητη κίνηση και να αναγνωρίζει ως δικές του τις αισθήσεις που ανήκουν σ’ αυτήν την πρώιμη φάση της ζωής (Winnicott, 1956).

Η λειτουργία του κρατήματος δηλώνει τη συνέχεια της μητρικής λειτουργίας από την περίοδο της εγκυμοσύνης, όταν το σώμα του παιδιού προφυλάσσεται από αυτό της μητέρας, έως την πρώιμη φάση μετά τη γέννηση. Περιλαμβάνει τις επιμέρους λειτουργίες:
Τον τρόπο που η μητέρα κυριολεκτικά κρατά το παιδί της και του εξασφαλίζει άνεση και ασφάλεια. Την ζεστασιά του μητρικού σώματος, την επαφή με το βλέμμα της. Την ενσυναίσθηση λόγω απουσίας της λεκτικής ικανότητας του βρέφους για επικοινωνία. Η βάση του κρατήματος δίνει στο παιδί την αίσθηση της συγκρότησης σε «πρόσωπο». Κινητικές, αισθητηριακές και λειτουργικές εμπειρίες συνδέονται στην ψυχοσωματική ύπαρξη του βρέφους. Το βρέφος αρχίζει να ξεχωρίζει το εξωτερικό («μη-εγώ») από το εσωτερικό («εγώ») και το δέρμα (1) του έχει τη θέση περιοριστικής μεμβράνης ανάμεσα στα δύο (Winnicott, 1960). Επιπλέον, το βρέφος αρχίζει να αναπτύσσει την ικανότητα δημιουργίας σχέσεων με το αντικείμενο εφόσον περνάει από τη συγχώνευση με τη μητέρα στο διαχωρισμό από αυτήν.


Τέλος, σημαντική κατάκτηση του βρέφους που επιτελείται μέσω της λειτουργίας του κρατήματος είναι η συγχώνευση των επιθετικών και ερωτικών ενορμήσεων.

Η συνέχεια εδώ

18 Αυγ 2017

Ταλάντευση, Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς

Τα πενήντα χρόνια μου ήρθανε και φύγαν
Και έκατσα, ένας άνθρωπος μονάχος,
μέσα στη βοή των μαγαζιών του Λονδίνου,
Μ‘ ένα βιβλίο ανοιχτό και ένα φλιτζάνι άδειο
Στο μαρμάρινο τραπέζι μπρος μου

Καθώς ατένιζα το μαγαζί, το δρόμο,
το σώμα μου ξάφνου ένιωσα να φλέγεται
και για περίπου είκοσι λεπτά
μου φάνηκε από την τόση ευτυχία
πως είχα ευλογηθεί
και πως μπορούσα να ευλογήσω.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...